Κινηματογραφικοί Χαρταετοί

Έκλεισα χρόνο γεμάτο στο Μόντρεαλ. Άλλαξε το ημερολογιακό έτος κιόλας.
Πήγα το πρώτο (μη παιδικό) σινεμά γυναικάτα χτές το βράδυ. Μην σας κάνει ενύπωση, μουσικά και κινηματογραφικά έχω μείνει πολύ πίσω. Αλλά και μπλογκάρω και podcasts κατεβάζω στο ishuffle μου για να ακούω στο γυμανστήριο. Δεν μπορείς να είσαι μέσα σε όλα.

Είδα λόιπόν το Kite Runner του Khaled Hosseini . Το βιβλίο του Αφγανού δημοσιεύτηκε το 2003 και έγινε "ευπώλητο" στην Αμερική. Διαβάζω στο διαδύκτιο ότι έχει μετατφραστεί στα Ελληνικά σαν "Χαρταετοί πάνω από την πόλη. Η ταινία σπάει συναισθηματικές χορδές φιλίας, οικογένειας, πατρίδας. Κοινωνικά και ιστορικά μεταφέρει την τραγικότητα της σκληρής, απάνθρωπης, και συνεχιζόμενης πραγματικότητας του Αφγανιστάν, με πολύ έντονο τρόπο.
Και οι χαρταετοί, πάνω από την πόλη (φάντασμα πια), οι μυρωδιές, τα χρωματα....μαγεία!
Και οι ανατροπές στην εξέλιξη της ιστορίας!
Δείτε το!

Μου έφερε στο μυαλό ένα πολύ αγαπημένο γαλλικό τραγούδι του 2003 "Manhattan-Kabul", Renaud et Axelle Red που το άκουγα στο Στρασβούργο (΄δεστε βιντεοκλιπ και λόγια στα Γαλλικά). Συγκρίνοντας έναν Πορτιρικανό στην Νέα Υόρκη και μια Αγφανή κοπέλα στη Καμπούλ...ο τελευαταίος στίχος "της αιώνιας βιαιότητας".

http://www.youtube.com/watch?v=HEcCs-So2IA

Petit Portoricain
Bien intégré, quasiment New Yorkais,
Dans mon building tout de verre et d'acier,
Je prend mon job, un rail de coke, un café

Petite fille Afghane,
De l'autre côté de la Terre,
Jamais entendu parler de Manhattan,
mon quotidien c'est la misère et la guerre

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Un 747 s'est explosé dans mes fenêtres,
Mon ciel si bleu est devenu orage,
Lorsque les bombes ont rasé mon village

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

So long, adieu mon rêve américain,
Moi, plus jamais l'esclave des chiens
Ils t'imposaient l'Islam des tyrans
Ceux-là ont-ils jamais lu le Coran ?

J'suis redevenu poussière,
Je s'rai pas maître de l'Univers,
Ce pays que j'aimais tellement serait-il
Finalement colosse aux pieds d'argile ?

Les dieux, les religions,
Les guerres de civilisations,
Les armées, drapeaux, les patries, les nations
Font toujours de nous de la chair à canon

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Πρώτα μαθήματα πατινάζ

Είναι αδύνατον να φωτογραφήσω τον Πάνο. Ένα μικρό βιντεοκλιπ δείχνει το πείσμα, το κουράγιο, και την επιμονή τους (Η Λάουρα ανφας στην αρχή και ο Πάνος πισωπλατα προσπαθει να την πλησιάσει). Μάθημα για εμάς τους ενήλικες.

Μελομακάρονα, ο Αγιος Βασίλης, μεταμφιέσιες παιδιών και λιμνών

Η Λάουρα μελώνει μελομακάρονα

Τα παιδιά εχουν μεταφέρει μαξιλάρια και παπλώματα για να κοιμηθουν χάμω στο σαλόνι
παραμονή Χριστουγέννων για να δούν τον Άγιο Βασίλη.

Ο Πάνος μεταμφιέσμένος με το μπουφάν το Χάρη.

Μια παγωμένη λίμνη. Απίθανος περίπατος.

Χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες

Στην κουζίνα φτιάχνοντας κουλουράκια
("Les biscuits qui sont devenus pierres" είπε ο Πάνος = "Τα μπισκότα που έγιναν πέτρες")

Το gingerbread house! (Το έσπασε μετά από 3 μέρες η οικιακή βοηθός καθώς ξεσκόνιζε)

Τα παιδιά χρωματίζουν χριστουγεννιάτικα και τραγουδούν Ηο, Ηο, Ηο (του Αγιου Βασίλη το γέλιο)

Ένας χιονάνθρωπος και ένας πιγκουίνος.

H πρώτη χιονοθύελλα

Έκλεισαν τα σχολεία! Χιονίζει περίπου 12 ώρες. Είναι απίθανα.

Ο Πάνος δεν σταματάει να γελάει καθώς δυσκολέυεται να περπατήσει στο μαλακό χιόνι που φτάνει πάνω από τα γόνατα του σε πολλά σημεία.

Τώρα που είναι φρέσκια μαρέγκα, είναι απίθανα αλλά και επικίνδυνα όταν δεν ξέρεις το τοπίο πριν χιονίσει. Περπατούσα λοιπόν μέσα στο πάρκο μπροστά στο σπίτι μας και κατευθυνόμουνα πρός ένα δένρο μεγάλο αλλά ξέχασα ότι είχε ένα χτιστό μουράγιο περίπου 70-80εκ γύρω του που έιχε όλο χωθέι μέσα στο χιόνι και έτσι χτύπησα στο τοιχείο που μου αναχαίτησε την παρέλαση μου στο παρθένο ασπρισμένο κήπο.

Το σοκάκι το πλαινό του σπιτιού μας.

Μέσα από το σπίτι μας.

Στο πεζοδρόμιο του σπιτιού.

Η είσοδος μας.

Χειμερινό εορτολόγιο

21 Νοεμβρίου εορτάζεται ως "No Music Day". Ένα πενταετές πρόγραμμα που ακολουθέι και ο ραδιοφωνικός σταθμός του BBC σαν διαμαρτυρία στο γεγονός ότι η μουσική έχει τόσο "εξευτιλιστεί" (στα ανσανσέρ, στα malls, στον κινηματογράφο, στις ταβέρνες) που έχει γίνει αυ΄το που ονμάζεται στην φυσική και στην στατιστική "white noise". (www.nomusicday.com)

23 Νοεμβρίου άρχισε στο Vancouver να εορτάζεται "Buy Nothing Day" σαν διαμαρτθρία στον υπερκαταναλωτισμό μας. (http://adbusters.org/metas/eco/bnd/)

Ακολουθέι φυσικά ο Δεκέμβρης με το γνωστό βαρύ οναμαστικό εορτολόγιο.
Α, και να μην ξεχάσω να σας θυμίσω ότι έχω τα γενέθλια μου στις 16 Δεκεμβρίου και περιμένω τις σκέψεις-συμβουλές σας (comments on my blog) για τα 45 επίγεια χρόνια που τρώω, κλαίω, μιλάω, γράφω, και ταξιδεύω.


Χρόνια πολλά σε όσους εορτάσουν μια από τις λίγες μέρες που απομένουν σε αυτό το ημερολογιακό έτος.

Χριστουγεννιάτικη Παρέλαση

΄Ενα μήνα πριν την εορτη του Αγίου Διονυσίου, στις 17 Δεκεμβριου, έγινε η Χριστουγεννιάτικη παρέλαση. Κράτησε κοντα 2 ώρες και πιστέψτε το να κάθεσε ακίνητος με με μηδέν βαθμούς για τόση ώρα δεν είναι απλό.
Αλλά τα άρματα και οι στολές και τα τραγούδια...και στο τέλος ο Άγιος Βασίλης ήταν πάρα πολύ όμορφα.

Φθινόπωρο στο Montreal

Η Πόλη από ένα σημείο του Mount Royal (το βουνό, δάσος) που στέκεται στο κέντρο της.

Ένα στρώμα φθινοπωρινά φύλλα.

Στο ενδιάμεσο....πράσινο, πορτοκαλί, κ'οκκινο, κίτρινο==> μαύρες βούλες, καφετιά, στο χώμα.

Ένας θάμνος και ένα δένδρο στα χρώματα της φωτιάς πριν καταλήξουν στην περιοχή της χρωματικής παλλέτας με τα κίτρινα.

Τα χρώματα πριν την πτώση......

Hallowen -- των Αγίων Πάντων

Στη λαική το τέλος Οκτωβρίου είναι σαν μια γκαλερί με πινελιές φθινόπωρου και μυρωδιές Hallowen .



Ο Δήμος μοιράζει ειδικές σακούλες σκουπιδίων για την συλλογή των φύλλων από τους κήπους και στην βιβλιοθήκη στο πάρκο μπροστα στο σπίτι μας, τα παιδιά διαγωνίζονται για την ωραιότερα διακοσμιμένη κολοκύθα.
υ.

Το Hallowen είναι μια γιορτή που λίγοι γνωρίζουν ότι είναι Ιρλανδική και παγανιστική. Στην εξέλιξη της στην Βόρεια Αμερική, διανθίστηκε με τις εποχιακές κολοκύθες και άλλα έθιμα που δεν έχουν άμεση σχέση με τον αρχικό εορτασμό της επικοινωνίας μας με των κόσμο των ψυχών.

Τα χρώματα του Hallowen που γιορτάζεται στις 31 Οκτ. (με 2 εβδομάδες προετοιμασίας στις γειτονιές) είναι πορτοκαλί (κολοκύθες σκαλισμένες και διακοσμημένες σαν λατέρνες, φθινόπωρο, φωτιά) και μαύρο (νυχτερίδες, αράχνες, μάγγισες, βαμπίρ).
Τα παιδιά μόλις νυχτώσει πάνε σπίτι-σπίτι στις γειτονιές και τους δίνουν γλυκά!
Ο Πάνος με ένα ζύμπιλι στον ώμο και η Λάουρα με ένα πλαστικό μπόλ εισέπραξαν ματζούνια, καραμέλες, σοκολάτες και ότι χρωματιστό και χρωστικό καραμελοειδές κυκλοφορεί.

"My heart belongs to my Daddy"

"my heart belongs to my Daddy
'cause Daddy, my Daddy, my little old Daddy, he treats it so... (ow!)"

Ο Cole Porter έγραψε το τραγούδι για το Leave It To Me (1938).
Η Mary Martin το τραγούδησε.
Η Marilyn Monroe το ερμήνευσε στο Let's Make Love (1960).

Μπορείτε να αγοράσετε το CD στο Amazon
http://www.amazon.com/Heart-Belongs-Daddy-Mary-Martin/dp/B00002MGGL
η να το "κατεβάσετε"από το iTunes
http://itunes-pro.com/
η στο κινητό σας
http://www.lyricsandsongs.com/song/167767.html

(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba bow)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop shabbada-bop)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba dum)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop ba-do ba-do ba-do ba-do ba-do sha-dum!)
My name is Lolita
And uh, I'm not supposed to... play... with boys
(ba-dum ba-dum) (boop ba-be-a-da-dup boo ah)
Moi?
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba ba ba)
Uh uh!Mon coeur et ta papaYou know... n'appropriataire
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop ba dum)(ba-daba-doobie-daba ooh ba-da ba-da ba-daba-doobie-daba ooh ba-da ba-da ba-da ba-daba-doobie-daba ooh ba-da)(no, no, no, no, no!)

While tearing off a game of golf
I may make a play for the caddy
But when I do, I don't follow through
'cause my heart belongs to Daddy

If I invite a boy some night
To dine on my fine finnan haddie
I just adore his asking for more
But my heart belongs to Daddy

Yes, my heart belongs to Daddy
So I simply couldn't be bad
Yes, my heart belongs to Daddy
Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Dad
So I want to warn you laddie
Though I know that you're perfectly swell
That my heart belongs to Daddy
'cause my Daddy - he treats it so...
(ba-daba-da ba doo ba daba-daba-doo ba ba ba-doobie-oh doobie-ah-ooh)
ba-da ba-da bada bada bada ba da di da
(ba bada-bada-bada ba bada-bada-bada baba da ooh)
ba-da di da (ow!), ba di da (ow!), ba di da di da

While tearing off a game of golf
I may make a play for the caddy
But when I do, I don't follow through
Sugar-dugar-do, sugar-dugar-do, ooh Daddy

If I invite a boy some night
To cook up a fine enchilada
Though Spanish rice, is all very nice
ba-da ba-da bada bada bada Dada
Yes! My heart belongs to my Daddy
So I simply... couldn't be bad
Yes, my heart belongs to my Daddy
Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da
So I want to warn you laddie
Though I know you're perfectly swell
That my heart belongs to my Daddy
'cause Daddy, my Daddy, my little old Daddy, he treats it so... (ow!)

That little old man he just treats it so good!

p.s. "finnan haddie" is smoked haddock from Findon, in Scotland

Η Ζάκυνθος αιμορραγεί από σκάνδαλα και αποκαλύψεις

Μπόμπα στο Δημαρχείο
(κυκλοφόρησε σε παφλέτι...ανώνυμο)

Τι πήγαμε να πάθουμε παιδία στο Ξενία.
Μπόμπα μεγάλη βάλανε με περισσή μανία
να κάψουνε ηθέλανε όλα τα ντοκουμέντα.
Και όσους εσκοτώνανε θα τσου κερνούσαν μέντα.

Βρε Δήμαρχε τι ήθελες να μας σκοτώσεις ούλους;
Μήπως σου μπήκε στο μυαλό ότι μας είχες δούλους;

Κι εσύ υπαλληλάκο μου, ήθελες μεγαλεία
αναβατόρια ασανσέρ μερσέντες μεσαλίνες
όλα τα έκαμες σωρό δίπλα στσι καβαλίνες.

Ήρθε κι ο άλλος αρωγός αυτός απ’ τον Μωρέα,
χοντρός αρούκουτος κοντός και τη περνούσε ωραία.
Μεταφορούλες έκανε, οργάνωνε εκδρομούλες
μα ξέπεσε στα εκρηκτικά έκαμε μπομπούλες.
Τι να σας πώ μωρέ παιδιά, ΑΙΣΧΟΣ, ΝΤΡΟΠΗ, ΑΙΣΧΥΝΗ.
Μια συμμορία για τα λεφτά θα ‘φερνε τέτοια οδύνη;

Κι εσύ καημένο πόπολο έχεις το μερδικό σου,
Κοιτάς το νιτερέσο σου, ψηφίζεις το γιατρό σου
Μα έτσι δόλιο μου, περνάς θηλιά εις το λαιμό σου.

Οι στάχτες σας, και η επίπλωση σας

Στην igoogle σελίδα μου έχω μεταξύ άλλων καταχωρήσει και μια ιστοσελίδα με "ενδιαφέροντα θέματα"(Interesting things of the Day) http://itotd.com/ και καμιά φορά τους ρίχνω μια ματιά.
Σήμερα λοιπόν, πήρε το μάτι ένα άρθρο "Planning your own funeral" = "Προγραματίζοντας την κηδεία σας". Γεια όσους διαβάζουν αγγλικά, http://itotd.com/articles/649/planning-your-own-funeral/

Οι στάχτες σας στη θάλασσα. Neptune Society ειδικεύεται σε αυτό.

Οι στάχτες σας για την αναστήλωση της Ατλαντίδας. Οι στάχτες σας μπορούν να φυλαχτούν σε κομμάτια από μπετόν που θα χρησιμοιηθουν για το χτίσιμο ενός μνημέιου μέσα στον ωκεανό κοντά στο Μιάμι που θα είναι το Atlantis Memorial Reef .

Οι στάχτες σας στο διάστημα. Η εταιρία Memorial Spaceflights στέλνει τις στάχτες στο διάστημα. Οι τιμές αρχίζουν από $500 για μιά κοντινή βόλτα, $1300 για μπείτε σε τροχιά, και $12,500 για να πάνε στο φεγγάρι.

Οι στάχτες σας σε διαμάντι. Η εταιρία LifeGem συμπιέζει τις στάχτες σας και φτιάχνει ένα διαμάντι! Τιμές από $3,300 - $25,000.

Επιπλώσεις για την μετέπειτα ζωή! Αν δεν σας ταιριάζει η ιδέα του να γίνεται στάχτη, τότε διαλέξτε τα έπιπλα σας από την εταιρέια CasketFurniture.com, που φτιάχνει από καναπέδες, τραπεζάκια σαλονιού, κρεβάτια, και άλλα που μπορούν να γίνουν φέρετρα όταν έρθει η ώρα.

Εικόνες και σκέψεις

Πάσχα 2004 - Φιλιτά 54

Πάσχα 2005 - Πλάνος

Λάτρευε την Φυσική και όταν η μάνα έβραζε μακαρόνια της εξηγούσε το φαινόμενο της όσμωσης, για να κατανοήσει ότι η κατάλληλη στιγμή που πρέπει η μαγέιρισσα να προσθέσει το αλάτι στο νερό δεν είναι τυχαία.
Λάτρευε την Μεταφυσική και για αυτό μελετούσε, έδινε διαλέξεις στη Στοά, και μούδινε το Τρίτο Μάτι του Κρισναμούρτι να διαβάσω στα πρώτα διψήφια μου χρόνια (αυτά τα βιβλία τα αγόραζε από τον τότε πλανόδιο πωλητή που επισκεπτόταν το νησί λίγες φορές το χρόνο...κιβώτια).

Είναι κλειστό το σύστημα....είχαμε συμφωνήσει σε αυτό με τον πατέρα.
Τώρα λοιπόν που το σώμα σου αποσυντείθεται, νοιώθω την ενέργεια σου να ταξιδεύει και εγώ σαν αρπακτικό να λειτουργώ στην ηλεκτρομαγνητική διάσταση και να απορροφώ τα κύματα που αιωρούνται χωρίς κανένα περιορισμό.
Οποία δυνατή παρουσία χαμηλών τόνων! Οποία δυνατή απουσία!

Αποσπάσματα από blogs Ζακυνθινών

Αντιγράφω απο το μπλόγκ του "Η καλύβα του παππού"

http://pappous-christophorus.blogspot.com/

Ένας κόσμος που φεύγει
Έφυγε πλήρης ημερών ο Δ.Π. - ο "Γιατρός", όπως τον προσφωνούσαν οι πιο πολλοί στο νησί.

Και στην κηδεία του, χιλιάδες κόσμος προσκύνησε τη σορό του.

Επικήδειοι πολλοί, κάποιοι σχοινοτενείς και ολίγον τυπικοί, αλλά οι πιο πολλοί βιωματικοί - όπως εκείνος ενός άλλου γιατρού, που είπε πως ο Δ.Π. ήταν ο τελευταίος γιατρός, μια και στην εποχή μας γεμίσαμε οφθαλμιάτρους, γυναικολόγους, επιστήμονες κάθε ειδικότητας, τέλος πάντων, αλλά δεν έχουμε πια γιατρούς.

Και το πιο έντονο, εκείνη η απλή, γερμένη γυναικούλα, που πλησίασε κάποια στιγμή, αφού όλοι οι παράγοντες της νήσου είχαν εκφωνήσει τους δικούς τους λόγους, και με έκδηλη συγκίνηση ευχαρίστησε τον εκλιπόντα, που την βοήθησε να μεγαλώσει δώδεκα παιδιά.

Είχε διατελέσει, μεταξύ άλλων, δήμαρχος και βουλευτής. Αλλά αυτά έμοιαζαν να μπαίνουν στο περιθώριο, στη σκιά του ήθους με το οποίο διακόνησε τον άνθρωπο - όλοι ήξεραν πως συχνά δεν έπαιρνε χρήματα από τους ασθενείς του.

Ήταν ο πατέρας ενός καλού μου φίλου.

Κι εγώ διερωτώμαι, εν αφελεία, πόσοι από εκείνους που ζητούν/ εκλιπαρούν/ εκβιάζουν την ψήφο μας την Κυριακή έχουν να καυχηθούν για κάτι ανάλογο.

Ακολουθεί σχόλιο του π. Παναγιώτη Καποδίστρια.
Αυτός ο υπέροχος Κόσμος ΔΕΝ φεύγει, αγαπητοί μου. Παραμένει ολοζώντανος, υπομένει κι επιμένει... Έστω και ως ανάμνηση. Γλυκειά όμως και καλότατη ανάμνηση, στην οποίαν μπορούμε να στηριζόμαστε και να προχωρούμε. Διότι, σε ποιούς σημερινούς να στηριχθούμε; Η εκκωφαντική πτώση του σύγχρονου Δημάρχου Ζακυνθίων αναδεικνύει το ηθικό παράστημα του πρώην Δημάρχου και Βουλευτή μας Διον. Πυλαρινού πολύ πολύ ψηλά!!! Και πολύ βαθιά στην ψυχή μας!

Αποσπάσματα από τον τοπικό τύπο Ζακύνθου

ΕΡΜΗΣ Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2007

Από το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου ο Διονύσης Πυλαρινός βρίσκεται μακριά από την αγαπημένη Ζάκυνθο την οποία θα ατενίζει από ψηλά.

Ο πρώην Βουλευτής και Δήμαρχος, ο Γιατρός Διονύσης Πυλαρινός, έχασε τη μάχη για τη ζωή μετά από πολύμηνη ταλαιπωρία στο κρεβάτι λόγω της εγκεφαλικής αιμορραγίας που είχε υποστεί.
Ο Διονύσης γεννήθηκε το 1927 στο Σαρακινάδο και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Ζάκυνθο .Πέρασε στη ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αφού ολοκλήρωσε και τη διδακτορική του διατριβή εργάστηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Επέστρεψε στη Ζάκυνθο το 1957.Δυο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη Λωρέττα Λογοθέτη και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά την Έφη την Ελένη και το Χαράλαμπο.
Από το 1962 μέχρι τι 1986 εργάστηκε σαν γιατρός στο Νοσοκομείο Ζακύνθου όπου έγινε Διευθυντής της παθολογικής κλινικής.
Τον Οκτώβριο του 1986 Εξελέγη δήμαρχος Ζακυνθίων και το 1989 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση Τζανετάκη.
Διατέλεσε επί μακρόν Πρόεδρος του Μουσείου Σολομού και Επιφανών Ζακυνθίων. Πριν από ένα χρόνο στη διάρκεια ταξιδιού του στην Κύπρο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2006, υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και από τότε η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά.
Υπέκυψε το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου στο σπίτι του στον Πλάνο.
Σήμερα στις 4.30 το απόγευμα θα ψαλεί η νεκρώσιμος ακολουθία στην εκκλησία της Ανάληψης και εκεί θα τον αποχαιρετήσουν οι φίλοι και οι γνωστοί ενώ το τελευταίο αντίο θα του πουν στο κεντρικό νεκροταφείο της πόλης στην οδό Αναπαύσεως όπου θα γίνει η ταφή του.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους από τον Ε. Τον εκλεκτό Διονύση θα τον θυμόμαστε πάντα με το γλυκύτατο ύφος του, με το ευγενικό του χαμόγελο και την ηρεμία του. Διακρίθηκε ως γιατρός και ως άνθρωπος ενώ η Ζακυνθινοί τον τίμησαν δυο φορές ,στην θέση του πρώτου δημότη και στα έδρανα του ελληνικού κοινοβουλίου.
*Επιθυμία του ίδιου και της οικογένειας του είναι όπως αντί στεφάνου κατατεθούν από τους ενδιαφερόμενους δωρεές υπέρ του Μουσείου Σολομού και επιφανών Ζακυνθίων.


ΕΡΜΗΣ Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2007

Το τελευταίο αντίο στον Διονύση Πυλαρινό.

Εκατοντάδες Zακυνθινοί πέρασαν χθες το απόγευμα από την εκκλησία της Ανάληψης για να αποχαιρετήσουν το γιατρό Διονύση Πυλαρινό που έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 80 ετών αφού για ένα χρόνο ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα υγείας μετά το εγκεφαλικό που είχε υποστεί.
Η νεκρώσιμος ακολουθία τελέστηκε στις 4.30 το απόγευμα και την παρακολούθησαν οι φίλοι και οι συγγενείς.
Συντετριμμένη η οικογένεια του δεχόταν τα συλλυπητήρια του κόσμου και αφού ολοκληρώθηκε η τελετή πήραν το λόγο και εκφώνησαν επικήδειους ο
Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος, ο πρόεδρος του Μουσείου Σολωμού Γιάννης Παπαδάτος, ο Αντιδήμαρχος Χάρης Βασιλόπουλος, ο γιατρός Γιάννης Βίτσος ως εκπρόσωπος του ιατρικού συλλόγου ο Διονύσης Αυγουστίνος από τη Στοά «Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ» και ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος ως εκπρόσωπος του Νοσοκομείου.
Με την συνοδεία της Δημοτικής Φιλαρμονικής οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία.
Ο Βουλευτής, ο Δήμαρχος μα πάνω από όλα ο άνθρωπος Διονύσης Πυλαρινός έφυγε από κοντά μας ήσυχα και ήρεμα έτσι όπως ήταν ο χαρακτήρας του.
Αιωνία του η μνήμη.

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΘΟΣ Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου.

ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

Τις τραγικές ειδήσεις, της εφημερίδας μας*, δεν πρόλαβε να διαβάσει ο αείμνηστος γιατρός ,δήμαρχος και βουλευτής Ζακύνθου Διονύσιος Πυλαρινός ,που απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών το Σάββατο στο σπίτι του στη Ζάκυνθο. Ο εκλιπών διακρίθηκε για την επιστημονική, κοινωνική και επαγγελματική του καταξίωση, και ως πολιτικός υπήρξε φιλοπρόοδος διακρινόμενος για το ήθος και την εργατικότητα του. Ως πολιτικός , ήταν πρωτοπόρος στο λόγο και πορεύθηκε με γνώμονα το μέτρο την ηπιότητα ,το σεβασμό στη διαφορετική άποψη και υπηρέτησε το τόπο του από κάθε θέση ευθύνης. Υπήρξε ιστορικό στέλεχος της Ένωσης Κέντρου και της Ν.Δ. και η απουσία του προστίθεται στις απουσίες όσων άφησαν κάτι καλό σε τούτο τον τόπο.
Αξίζει, επίσης , να σημειωθεί ότι είχε διατελέσει επί μακρόν πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου «Σολωμού και επιφανών Ζακυνθίων» το οποίο θα παραμείνει σήμερα κλειστό ενώ σε ένδειξη πένθους η σημαία του κτιρίου κυματίζει μεσίστια.

*Προφυλακίστηκε ο Δήμαρχος Ζακυνθίων.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2007

Έφυγε ο Πυλαρινός

Σε ηλικία 80 ετών έφυγε το Σάββατο ο πρώην Δήμαρχος και Βουλευτής Ζακύνθου Νιόνιος Πυλαρινός. Έφυγε και αφήνει πίσω του την γυναίκα του, τα παιδιά του, εγγόνια αλλά κυρίως έργο σημαντικό.
Έργο και προσφορά που προέκυψε από την πολύχρονη ανάμειξη του όχι μόνον με τη πολιτική αλλά και μέσα από άλλους φορείς του τόπου μας .
Αν πέτυχε κάτι για τον εαυτό, ήταν η αγάπη και η εκτίμηση των συμπατριωτών του αφού άσκησε το ιατρικό λειτούργημα με κοινωνικά κριτήρια.
Δεν επεδίωξε να αποκτήσει χρήματα.
Βοήθησε πολύ κόσμο και ως γιατρός και ως άνθρωπος.
Έφτασε σε σημείο, από ασθενείς που πήγαιναν στο ιατρείο του για βοήθεια, όχι να μην παίρνει χρήματα, αλλά να τους πληρώνει και τα φάρμακα…
Στο καλό Νιόνιο Πυλαρινέ, στο καλό γιατρέ, στο καλό εκλεκτέ συμπολίτη. Θα σε θυμόμαστε πάντοτε με το χαμόγελο, θα σε θυμόμαστε πάντοτε με τον καλό λόγο, θα σε θυμόμαστε πάντα με τα αστεία σου…Στο καλό.
Κ.Ι.Μαλαπέτσας

Ημέρα τση Ζάκυθος. Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2007

Οι Φοίνικες του Διονύση Πυλαρινού.

Ανάμεσα στο δρόμο του Κρυονερίου και τη θάλασσα είναι ένας φαρδύς πεζόδρομος, γινόμενος από τα μπάζα της κατεστραμμένης από τους σεισμούς του 1953 πόλης.
Σ΄ αυτόν τον «πεζόδρομο», ο Διονύσιος Πυλαρινός Δήμαρχος Ζακυνθίων, εφύτεψε κατά μήκος φοίνικες. Σήμερα τους βλέπουμε και τους χαιρόμαστε να μεγαλώνουν να ομορφαίνουν και θυμόμαστε το Διονύσιο Πυλαρινό (στο λεξικό «Φοίνικας» το μυθικό πτηνό που αναγεννάται από τη στάχτη του).
Όταν γεννήθηκε ο γιος του γιού του μου είπε: «Κοίταξε τι περίεργη είναι η ζωή. Είμαι ο Διονύσιος του Χαράλαμπου Πυλαρινού και τώρα γεννήθηκε ο Διονύσιος του Χαράλαμπου Πυλαρινού!».
Ναι η ζωή συνεχίζεται!!
ΕΛΕΝΗ, προχώρησε στο δρόμο που εχάραξε ο Διονύσιος Πυλαρινός.

Μαρία Ρουσέα (ζωγράφος, αδελφή της Τζένης Ρουσσέα)

Παρουσίαση του βιβλίου στη Ζάκυνθο

Κριτική του βιβλίου μου στον Ελεύθερο Τύπο

Κάντε κλικ στο απόκομμα της εφημερίδας για να μπορέσετε να διαβάσετε την κριτική του συντοπίτη μου.

Παρασκευή και 13 = triskaidekaphobia

Για να μαθαίνουμε και καμμιά καινούργια λέξη και τους προγόνους της.
Η αγγλική λοιπόν λέξη που περιγράφει τον φόβο του 13 και της Παρασκευής και 13, ειναι triskaidekaphobia.
Όπως και με τα ανέκδοτα περιττεύουν οι εξηγήσεις , έτσι και με την ετυμολογία αυτής της λέξης. Όσοι διαβάζετε και την αγγλική μπορείτε να πάτε στο αγγλικό μου βλογκ για περαιτέρω εξηγήσεις.

Ο Διονύσιος Σολωμός από την "κλειδωνότρουπα"

Το πρόγραμμα ήταν για μπάνιο απογευματινό στο Μαραθιά με φίλη καλή από τα παλιά.
Το πρωί της Τετάρτης όμως καθώς η μάνα ξεδιάλεγε την αλληλογραφία του πατέρα, μούδειξε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Μουσείου.

Βρέθηκα στο λόφο του Στράνη τελικά εκείνο το σούρουπο και οι ομιλητές μεστον λυτρωτικό αέρα με αντάμειψαν.

"Μονήρης τριγυρνά" έλεγε και ξανάλεγε για τον Εθνικό μας ποιητή ο πατέρας Καποδίστριας , παρά ένα χρόνο συμμαθητής μου στο σχολείο και πολλά χρόνια μπροστά μου λογοτεχνικά.
Και κατάφερε και την ένιωσα αυτή την παρουσία του Σολωμού με τα καλοδιαλεγμένα κλιπς που έκοψε και έραψε με την λογοτεχνική ψαλίδα του και που τα ονόμασε ματιές από την κλειδωνότρουπα.

Και η έμπειρη και μεστή φωνή της Τζένης Ρουσέας κατάφερε και με παρέσυρε να ακούσω τα αποσπάσματα από τις Τελευταίες Επιστολές του Τζιάκοπο Ορτις, γραμμένες από τον Ούγκο Φώσκολο. Παρότι με την εισαγωγή της Κατερίνας Δεμέτη που περιέγραφε την τραγική μορφή του νέου Τζιάκοπο, φίλου του Ούγκο, που πέθανε μόλις 23 χρόνων, ομολογώ ότι απρίορι τοποθετήθηκα αρνητικά στο θέμα. «Δεν είμαστε για να ακούμε για νέους που βασανίζονται και τα τοιάυτα», σκέφτηκα σιωπηλά και ιδιωτικά καθότι απόδημος και ο πόνος του να βλέπω τον πατέρα μου να εκφυλλίζεται σωματικά δεν είναι εύκολο να χωνευτεί συναισθηματικά.

Ο Ιούνιος συνοπτικά

Ο Ιούνιος μήνας μας βρήκε στο καινούργιο σπίτι, γωνία Melville και Melbourne.
Αουστράλια δηλαδή τοποθεσία....
Απέναντι το πάρκο του Westmount σχεδιασμένο από τον άνθρωπο που σχεδίασε το Central Park στη Νέα Υόρκη.
Τα σκιουράκια δεκάδες, οι πάπιες, οι χήνες, και τα παιδιά είναι θαμώνες.
Εμείς απολαμβάνουμε τα μεγάλα παράθυρα πριν κρεμαστουν οι κουρτίνες που αρμόζουν στην περίσταση.
Γυμναστήριο αυτό το μήνα δεν χρειαστήκαμε γιατί το σπίτι είναι τετραόροφο και για να τακτοποιηθεί κάναμε αμέτρητες διαδρομές πάνω-κάτω και κάτω-επάνω.
Τα παιδιά, ως συνήθως, μεστην καλή χαρά.
http://picasaweb.google.com/efi.pilarinu/NewHouseInWestmount

Η Λάουρα έκλεισε 7 ετών!

Σας αφιερώνω μια από τις ωραιότερες ζωγραφιές των παιδιών, απιθανα χρώματα και σύλληψη ήλιου και ουράνιου τόξου.

Και σας παρουσιάζω ένα βουβάλι Αμερικάνικο με ιδιαίτερα εντυπωσιακά κέρατα.