Σκι στα βουνά Laurentians

Τα πολλά λόγια περιττεύουν! Έμαθα και σκι καθώς η Λάουρα (γκρίζα) και ο Πάνος (θαλασσί) "πετάνε".

Οι κλασσικές Γαλλικές χιονοδρομικές διακοπές των παιδιών με βοήθησαν πολύ. Κάθε μέρα 4 ώρες στο βουνό και ή παραιτείσαι ή το κατακτάς. Αν δεν είχα την υποστήριξη του Χαρη, η παραίτηση μου θα έιχε υποβληθεί εις πολλαπλούν. Αλλά η ευχαρίστηση είναι μεγάλη στο βουνό, στα δένδρα, στο χιόνι, με τα παιδιά, ακόμα και όταν είναι -15C και καταβαίνεις σφαίρα το βουνό και ο αέρας σου ξυρίζει το πρόσωπο.

Ο τεχνικός όρος για να φρενάρεις είναι "πίτσα", καθώς πρέπει να σχηματίζεις με τα σκί σου μια γωνία με την κορυφή της μπροστά. Στην Αμερική η γωνία η το τρίγωνο είναι πιο αναγνωρίσιμο σαν το σχήμα μιας μερίδας πίτσας.

Ο Πάνος βέβαια δεν θέλει να πολυ κανει "πίτσα" γιατί θέλει να πηγαίνει "σφαίρα". Δεν θέλει να κάνει "βιράζ" που έιναι οι ελικοειδείς κινήσεις για την κατάβαση στις απότομες πλαγιές. Η Λάουρα από την άλλη είναι σαν κύκνος στο χιόνι!

Το ταξίδι μου στο Τέξας - πινακίδες και αγάλματα

Ταξιδέυοντας για το Χιούστον, Τέξας οι επιβάτες περνάνε τελωνιακό έλεγχο στο αεροδρόμιο του Μόντρεαλ.
Γιατί δεν έχουν στήσει παρόμοιο αλατοπίπερο και στο Ελευθέριο Βενιζέλος για τους ταξιδέυοντες προς ΗΠΑ?

Για όσους δεν έχουν παρατηρήσει ότι ηλεκτρονικό παπάκι έχει λάβει περίωπτο θέση μετά τα φαγητά.

Να μια καλή ιδέα για το Mall στην Αθήνα: μια φούξια λιμουζίνα που μπορεί να σε πάρει άπό το σπίτι να σε φέρει στο εμπορικό κέντρο, η απλά να κάνει βόλτα η παρέα στο Mall.

Σε ένα παλαιοπωλέιο σε ένα χωριουδάκι που σταματήσαμε με την Μάγια και τον Ατούλ, η ταμπέλα λέει ότι μιλάνε Τεξανά! Το μαγαζί ήταν κλειστό για το μεσημεριανό γέυμα αλλά αρκετά πράγματα κρεμόντουσαν απέξω χωρίς να φοβούνται ότι θα τους κλέψουν. Η ιδιοκτήτρια που ήρθε αργότερα μας είπε οτι μερικές φορές πελάτες αφήνουν και μια επιταγή (τσέκι) διπλωμένη στο αντικέιμενο που θέλουν να καπαρώσουν.

Κινηματογραφικοί Χαρταετοί

Έκλεισα χρόνο γεμάτο στο Μόντρεαλ. Άλλαξε το ημερολογιακό έτος κιόλας.
Πήγα το πρώτο (μη παιδικό) σινεμά γυναικάτα χτές το βράδυ. Μην σας κάνει ενύπωση, μουσικά και κινηματογραφικά έχω μείνει πολύ πίσω. Αλλά και μπλογκάρω και podcasts κατεβάζω στο ishuffle μου για να ακούω στο γυμανστήριο. Δεν μπορείς να είσαι μέσα σε όλα.

Είδα λόιπόν το Kite Runner του Khaled Hosseini . Το βιβλίο του Αφγανού δημοσιεύτηκε το 2003 και έγινε "ευπώλητο" στην Αμερική. Διαβάζω στο διαδύκτιο ότι έχει μετατφραστεί στα Ελληνικά σαν "Χαρταετοί πάνω από την πόλη. Η ταινία σπάει συναισθηματικές χορδές φιλίας, οικογένειας, πατρίδας. Κοινωνικά και ιστορικά μεταφέρει την τραγικότητα της σκληρής, απάνθρωπης, και συνεχιζόμενης πραγματικότητας του Αφγανιστάν, με πολύ έντονο τρόπο.
Και οι χαρταετοί, πάνω από την πόλη (φάντασμα πια), οι μυρωδιές, τα χρωματα....μαγεία!
Και οι ανατροπές στην εξέλιξη της ιστορίας!
Δείτε το!

Μου έφερε στο μυαλό ένα πολύ αγαπημένο γαλλικό τραγούδι του 2003 "Manhattan-Kabul", Renaud et Axelle Red που το άκουγα στο Στρασβούργο (΄δεστε βιντεοκλιπ και λόγια στα Γαλλικά). Συγκρίνοντας έναν Πορτιρικανό στην Νέα Υόρκη και μια Αγφανή κοπέλα στη Καμπούλ...ο τελευαταίος στίχος "της αιώνιας βιαιότητας".

http://www.youtube.com/watch?v=HEcCs-So2IA

Petit Portoricain
Bien intégré, quasiment New Yorkais,
Dans mon building tout de verre et d'acier,
Je prend mon job, un rail de coke, un café

Petite fille Afghane,
De l'autre côté de la Terre,
Jamais entendu parler de Manhattan,
mon quotidien c'est la misère et la guerre

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Un 747 s'est explosé dans mes fenêtres,
Mon ciel si bleu est devenu orage,
Lorsque les bombes ont rasé mon village

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

So long, adieu mon rêve américain,
Moi, plus jamais l'esclave des chiens
Ils t'imposaient l'Islam des tyrans
Ceux-là ont-ils jamais lu le Coran ?

J'suis redevenu poussière,
Je s'rai pas maître de l'Univers,
Ce pays que j'aimais tellement serait-il
Finalement colosse aux pieds d'argile ?

Les dieux, les religions,
Les guerres de civilisations,
Les armées, drapeaux, les patries, les nations
Font toujours de nous de la chair à canon

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Deux étrangers au bout du monde, si différents
Deux inconnus, deux anonymes, mais pourtant
Pulvérisés sur l'autel
De la violence éternelle

Πρώτα μαθήματα πατινάζ

Είναι αδύνατον να φωτογραφήσω τον Πάνο. Ένα μικρό βιντεοκλιπ δείχνει το πείσμα, το κουράγιο, και την επιμονή τους (Η Λάουρα ανφας στην αρχή και ο Πάνος πισωπλατα προσπαθει να την πλησιάσει). Μάθημα για εμάς τους ενήλικες.

Μελομακάρονα, ο Αγιος Βασίλης, μεταμφιέσιες παιδιών και λιμνών

Η Λάουρα μελώνει μελομακάρονα

Τα παιδιά εχουν μεταφέρει μαξιλάρια και παπλώματα για να κοιμηθουν χάμω στο σαλόνι
παραμονή Χριστουγέννων για να δούν τον Άγιο Βασίλη.

Ο Πάνος μεταμφιέσμένος με το μπουφάν το Χάρη.

Μια παγωμένη λίμνη. Απίθανος περίπατος.

Χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες

Στην κουζίνα φτιάχνοντας κουλουράκια
("Les biscuits qui sont devenus pierres" είπε ο Πάνος = "Τα μπισκότα που έγιναν πέτρες")

Το gingerbread house! (Το έσπασε μετά από 3 μέρες η οικιακή βοηθός καθώς ξεσκόνιζε)

Τα παιδιά χρωματίζουν χριστουγεννιάτικα και τραγουδούν Ηο, Ηο, Ηο (του Αγιου Βασίλη το γέλιο)

Ένας χιονάνθρωπος και ένας πιγκουίνος.

H πρώτη χιονοθύελλα

Έκλεισαν τα σχολεία! Χιονίζει περίπου 12 ώρες. Είναι απίθανα.

Ο Πάνος δεν σταματάει να γελάει καθώς δυσκολέυεται να περπατήσει στο μαλακό χιόνι που φτάνει πάνω από τα γόνατα του σε πολλά σημεία.

Τώρα που είναι φρέσκια μαρέγκα, είναι απίθανα αλλά και επικίνδυνα όταν δεν ξέρεις το τοπίο πριν χιονίσει. Περπατούσα λοιπόν μέσα στο πάρκο μπροστά στο σπίτι μας και κατευθυνόμουνα πρός ένα δένρο μεγάλο αλλά ξέχασα ότι είχε ένα χτιστό μουράγιο περίπου 70-80εκ γύρω του που έιχε όλο χωθέι μέσα στο χιόνι και έτσι χτύπησα στο τοιχείο που μου αναχαίτησε την παρέλαση μου στο παρθένο ασπρισμένο κήπο.

Το σοκάκι το πλαινό του σπιτιού μας.

Μέσα από το σπίτι μας.

Στο πεζοδρόμιο του σπιτιού.

Η είσοδος μας.

Χειμερινό εορτολόγιο

21 Νοεμβρίου εορτάζεται ως "No Music Day". Ένα πενταετές πρόγραμμα που ακολουθέι και ο ραδιοφωνικός σταθμός του BBC σαν διαμαρτυρία στο γεγονός ότι η μουσική έχει τόσο "εξευτιλιστεί" (στα ανσανσέρ, στα malls, στον κινηματογράφο, στις ταβέρνες) που έχει γίνει αυ΄το που ονμάζεται στην φυσική και στην στατιστική "white noise". (www.nomusicday.com)

23 Νοεμβρίου άρχισε στο Vancouver να εορτάζεται "Buy Nothing Day" σαν διαμαρτθρία στον υπερκαταναλωτισμό μας. (http://adbusters.org/metas/eco/bnd/)

Ακολουθέι φυσικά ο Δεκέμβρης με το γνωστό βαρύ οναμαστικό εορτολόγιο.
Α, και να μην ξεχάσω να σας θυμίσω ότι έχω τα γενέθλια μου στις 16 Δεκεμβρίου και περιμένω τις σκέψεις-συμβουλές σας (comments on my blog) για τα 45 επίγεια χρόνια που τρώω, κλαίω, μιλάω, γράφω, και ταξιδεύω.


Χρόνια πολλά σε όσους εορτάσουν μια από τις λίγες μέρες που απομένουν σε αυτό το ημερολογιακό έτος.

Χριστουγεννιάτικη Παρέλαση

΄Ενα μήνα πριν την εορτη του Αγίου Διονυσίου, στις 17 Δεκεμβριου, έγινε η Χριστουγεννιάτικη παρέλαση. Κράτησε κοντα 2 ώρες και πιστέψτε το να κάθεσε ακίνητος με με μηδέν βαθμούς για τόση ώρα δεν είναι απλό.
Αλλά τα άρματα και οι στολές και τα τραγούδια...και στο τέλος ο Άγιος Βασίλης ήταν πάρα πολύ όμορφα.

Φθινόπωρο στο Montreal

Η Πόλη από ένα σημείο του Mount Royal (το βουνό, δάσος) που στέκεται στο κέντρο της.

Ένα στρώμα φθινοπωρινά φύλλα.

Στο ενδιάμεσο....πράσινο, πορτοκαλί, κ'οκκινο, κίτρινο==> μαύρες βούλες, καφετιά, στο χώμα.

Ένας θάμνος και ένα δένδρο στα χρώματα της φωτιάς πριν καταλήξουν στην περιοχή της χρωματικής παλλέτας με τα κίτρινα.

Τα χρώματα πριν την πτώση......

Hallowen -- των Αγίων Πάντων

Στη λαική το τέλος Οκτωβρίου είναι σαν μια γκαλερί με πινελιές φθινόπωρου και μυρωδιές Hallowen .



Ο Δήμος μοιράζει ειδικές σακούλες σκουπιδίων για την συλλογή των φύλλων από τους κήπους και στην βιβλιοθήκη στο πάρκο μπροστα στο σπίτι μας, τα παιδιά διαγωνίζονται για την ωραιότερα διακοσμιμένη κολοκύθα.
υ.

Το Hallowen είναι μια γιορτή που λίγοι γνωρίζουν ότι είναι Ιρλανδική και παγανιστική. Στην εξέλιξη της στην Βόρεια Αμερική, διανθίστηκε με τις εποχιακές κολοκύθες και άλλα έθιμα που δεν έχουν άμεση σχέση με τον αρχικό εορτασμό της επικοινωνίας μας με των κόσμο των ψυχών.

Τα χρώματα του Hallowen που γιορτάζεται στις 31 Οκτ. (με 2 εβδομάδες προετοιμασίας στις γειτονιές) είναι πορτοκαλί (κολοκύθες σκαλισμένες και διακοσμημένες σαν λατέρνες, φθινόπωρο, φωτιά) και μαύρο (νυχτερίδες, αράχνες, μάγγισες, βαμπίρ).
Τα παιδιά μόλις νυχτώσει πάνε σπίτι-σπίτι στις γειτονιές και τους δίνουν γλυκά!
Ο Πάνος με ένα ζύμπιλι στον ώμο και η Λάουρα με ένα πλαστικό μπόλ εισέπραξαν ματζούνια, καραμέλες, σοκολάτες και ότι χρωματιστό και χρωστικό καραμελοειδές κυκλοφορεί.

"My heart belongs to my Daddy"

"my heart belongs to my Daddy
'cause Daddy, my Daddy, my little old Daddy, he treats it so... (ow!)"

Ο Cole Porter έγραψε το τραγούδι για το Leave It To Me (1938).
Η Mary Martin το τραγούδησε.
Η Marilyn Monroe το ερμήνευσε στο Let's Make Love (1960).

Μπορείτε να αγοράσετε το CD στο Amazon
http://www.amazon.com/Heart-Belongs-Daddy-Mary-Martin/dp/B00002MGGL
η να το "κατεβάσετε"από το iTunes
http://itunes-pro.com/
η στο κινητό σας
http://www.lyricsandsongs.com/song/167767.html

(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba bow)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop shabbada-bop)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba dum)
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop ba-do ba-do ba-do ba-do ba-do sha-dum!)
My name is Lolita
And uh, I'm not supposed to... play... with boys
(ba-dum ba-dum) (boop ba-be-a-da-dup boo ah)
Moi?
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup ba ba ba)
Uh uh!Mon coeur et ta papaYou know... n'appropriataire
(ba-ba-ba ba ba ba-be-a-da-dup boop bop ba dum)(ba-daba-doobie-daba ooh ba-da ba-da ba-daba-doobie-daba ooh ba-da ba-da ba-da ba-daba-doobie-daba ooh ba-da)(no, no, no, no, no!)

While tearing off a game of golf
I may make a play for the caddy
But when I do, I don't follow through
'cause my heart belongs to Daddy

If I invite a boy some night
To dine on my fine finnan haddie
I just adore his asking for more
But my heart belongs to Daddy

Yes, my heart belongs to Daddy
So I simply couldn't be bad
Yes, my heart belongs to Daddy
Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Dad
So I want to warn you laddie
Though I know that you're perfectly swell
That my heart belongs to Daddy
'cause my Daddy - he treats it so...
(ba-daba-da ba doo ba daba-daba-doo ba ba ba-doobie-oh doobie-ah-ooh)
ba-da ba-da bada bada bada ba da di da
(ba bada-bada-bada ba bada-bada-bada baba da ooh)
ba-da di da (ow!), ba di da (ow!), ba di da di da

While tearing off a game of golf
I may make a play for the caddy
But when I do, I don't follow through
Sugar-dugar-do, sugar-dugar-do, ooh Daddy

If I invite a boy some night
To cook up a fine enchilada
Though Spanish rice, is all very nice
ba-da ba-da bada bada bada Dada
Yes! My heart belongs to my Daddy
So I simply... couldn't be bad
Yes, my heart belongs to my Daddy
Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da-Da
So I want to warn you laddie
Though I know you're perfectly swell
That my heart belongs to my Daddy
'cause Daddy, my Daddy, my little old Daddy, he treats it so... (ow!)

That little old man he just treats it so good!

p.s. "finnan haddie" is smoked haddock from Findon, in Scotland